บทที่ 149 ที่แท้เขาก็คือหลินหยวน! สังหารยอดฝีมือระดับจ้าวขั้นห้าสองตน!

จ้าวหมาป่าแห่งวังบรรพวิญญาณสัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าที่ปะทุขึ้นมาอีกสายหนึ่ง แม้มันจะบาดเจ็บสาหัสแต่ก็ยังเป็นถึงระดับจ้าวขั้นห้า ประสาทสัมผัสตามธรรมชาติของมันเหนือกว่าระดับจ้าวทั่วไปอย่างมาก

ในจังหวะที่เงาสุริยุปราร่างที่สองปรากฏตัวขึ้นมาปิดตายทางถอยและพุ่งเข้าจู่โจมนั้น...

“นึกไม่ถึงว่า... จะไม่ได้มีแค่ร่างเดียวงั้นเหรอ” จ้าวหมาป่าตกใจสุดขีด ยอดฝีมือมนุษย์ตรงหน้ามีที่มาอย่างไรกันแน่? เงาสุริยุปราคาทั้งสองร่าง ทั้งกลิ่นอาย รูปลักษณ์ แม้แต่กระบวนท่าล้วนเหมือนกันทุกประการจนแยกไม่ออก

หรือว่า... จะเป็นตัวตนที่คล้ายกับ "หมากมาร" ของท่านผู้เดินหมากผู้ลึกลับคนนั้น!

จ้าวหมาป่ากัดฟันกรอด