บทที่ 151 วิวัฒนาการหมื่นวิญญาณ·พฤกษาบรรพกาล!

ยามโพล้เพล้ ทะเลสาบหลี่หูสะท้อนแสงสุดท้ายของอาทิตย์อัสดง ท้องฟ้าปลายเดือนตุลาคมเริ่มหนาวเหน็บขึ้นทุกที แม้แต่ผู้คนที่มาเดินเล่นรอบสวนสาธารณะหลี่หูก็ลดน้อยลงไปมาก

ประตูสุริยคราสปรากฏขึ้นที่ลานหน้าบ้านของดินแดนสุขาวดี แสงสีทองหม่นวาวส่องออกมา ภายในอุโมงค์นั้นมืดมิด หลินหยวนก้าวออกมาจากประตูสุริยคราสนั้น

เมื่อกลับมาถึงดินแดนสุขาวดี หลินหยวนสัมผัสได้ถึงการอำนวยพรของพื้นที่ ทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายและสบายตัวขึ้นมาก

เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย รับรู้ถึงเกาะกลางน้ำอันกว้างใหญ่ พลังจิตแผ่ขยายออกไปครอบคลุมคฤหาสน์ทั้งห้าหลังบนเกาะ ศาลาพักผ่อนหลายจุด รวมถึงห้องรักษาความปลอดภัยของพนักงานจัดการหมู่บ้าน

ในอดีต คฤหาสน์บนเกาะกลางน้ำแห่งนี้มีผู้อื่นอาศัยอยู่ มีพนักงานหมู่บ้านและพนักงานรักษาความปลอดภัยประจำการตามจุดต่าง ๆ