บทที่ 157 พฤกษาบรรพกาล? นี่มันพฤกษาแห่งโลกชัดๆ!

หลินหยวนลุกขึ้นจากร่มเงาของต้นหลิวเก่าวิญญาณสำราญ

ร่างกายเบาสบาย เจตจำนงเคลื่อนไหวตามใจนึก ในวินาทีที่ก้าวเดิน ประตูเร้นลับสุริยาโบราณ  สองบานที่แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายโบราณก็ควบแน่นปรากฏขึ้นพร้อมกัน!

บานหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินหยวน อีกบานหนึ่งลอยอยู่กลางอากาศ

หลังจากก้าวผ่านประตูเร้นลับบานหนึ่ง หลินหยวนก็ก้าวออกมาจากประตูเร้นลับที่ลอยอยู่กลางอากาศ

พลังวิญญาณควบแน่นรอบตัว พลังจิตมีความสามารถอัศจรรย์นานัปการ หลินหยวนใช้พลังจิตพยุงร่างตัวเองให้ลอยอยู่กลางอากาศชั่วคราว