บทที่ 160 วังเซียนหลิงล่มสลาย!

“เหลือเพียงเจ้าตำหนักหน้าหยกแล้ว!” เย่จู๋ เงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้าสูง เจ้าตำหนักหน้าหยกที่บาดเจ็บสาหัสอยู่แล้วกำลังประคองร่างที่แหลกเหลว กลิ่นอายโรยราถึงขีดสุด

หลินหยวน ลอยตัวอยู่กลางอากาศ ท่วงท่าเหยียดตรงองอาจ หอกเทพโบราณลอยวนเวียนอยู่รอบกาย พร้อมกับเพลิงสีเขียวที่เต้นระบำไปมา

นั่นคือเพลิงเทพที่มีอานุภาพไม่ด้อยไปกว่าเพลิงเทพสุริยาเลย!

สถานการณ์ในตอนนี้ ผลลัพธ์ถูกกำหนดไว้แน่นอนแล้ว

เย่จู๋รู้สึกทึ่งและทอดถอนใจในอก ใครจะไปนึกว่า... ผู้มีพลังเหนือธรรมชาติที่เพิ่งตื่นรู้ได้ไม่นานอย่างหลินหยวน จะก้าวขึ้นมาอย่างรวดเร็วและน่ากลัวขนาดนี้