บทที่ 167 กินของหวานระเบิดพรสวรรค์! เทพศัสตรา-วิหารไร้ใจ!

ประตูหลังของรถ Rolls-Royce เปิดออกแล้ว หลินหยวนจับตาจ้องมอง เฝ้าดูการลงจากรถของนักบุญในตำนานผู้นี้

ท่ามกลางเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในชุดสูทสากลหลายนาย มิเอลปรากฏตัวขึ้น

เธอสูง 172 ซม. ร่างกายเพรียวบางสง่างาม ผมยาวสีขาวนวลราวกับแสงจันทร์พาดผ่านแผ่นหลังทิ้งตัวสลวยถึงเอว ผิวพรรณของเธอแผ่ประกายจางๆ ออกมา ดวงตาข้างหนึ่งของเธอหลับสนิท ส่วนดวงตาซ้ายมีนัยน์ตาสีขาว ลึกเข้าไปในรูม่านตา... ปรากฏลวดลายดาวกางเขนสีทองอ่อนรางๆ!

ผิดจากที่หลินหยวนจินตนาการไว้ เธอไม่ได้สวมชุดพิธีการอลังการ แต่สวมชุดสูทสั่งตัดสีเบจ ซึ่งเมื่อบวกกับรูปลักษณ์และกลิ่นอายเฉพาะตัวนี้ หลินหยวนอดไม่ได้ที่จะนึกถึงกษัตริย์อาเธอร์ในชุดสูทจากเรื่อง Fate

มิเอลใช้ดวงตาซ้ายมองไปยังฝูงชน ใบหน้าของเธอประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นหัวใจ น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลแต่เปี่ยมไปด้วยพลัง