บทที่ 170 วิชากายใจวิวัฒนาการ! ครอบครองอาณาเขตโกลาหล!

ปากกระบอกปืนอันลึกลับของ ปืนเทพดับสูญบรรพกาล พ่นกระสุนแสงที่เจิดจ้าออกมาอีกครั้ง!

กระสุนเทพที่บรรจุเพลิงแท้สุริยาโบราณพุ่งเข้าใส่เป้าหมายราวกับภัยพิบัติที่ร่วงหล่นจากฟากฟ้า

ในขณะที่ไอความร้อนและคลื่นกระแทกจากการระเบิดนิวเคลียร์นัดแรกยังไม่ทันจางหาย กระสุนเทพนัดที่สองก็ร่วงลงมาระเบิดซ้ำ พลังทำลายล้างทั้งหมดระเบิดออกอย่างรุนแรงในชั่วพริบตา!

มวลอากาศมหาศาลพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า แม้แต่พื้นที่ภายนอกสนามทดสอบก็ยังถูกพายุที่รุนแรงราวกับการระเบิดนิวเคลียร์พัดผ่านไป

พายุนั้นพัดกระหน่ำใบหน้าของเหล่ายอดฝีมือ แสงจ้าจากการเกิดเมฆเห็ดนิวเคลียร์บีบให้ทุกคนต้องหลับตาลง เยี่ยผอซัวต้องเอามือบังตา เธอรู้สึกเหมือนร่างกายถูกตรึงไว้ด้วยกลิ่นอายที่มองไม่เห็นจนขยับไม่ได้ หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นตระหนก!