ตอนที่ 113 เจิ้งเหยียนจากไป

"ไหวอัน มีธุระอะไรก็ไปจัดการก่อนเถอะ! ไม่ต้องรอฉันหรอก ไม่รู้ว่าจะเสร็จเมื่อไหร่!"

ซูว่างรีบไล่ลู่ไหวอันไป เฮ้อ ลูกเขยเก่งเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องดีแฮะ! มีแต่คนจ้องตาเป็นมัน! โชคดีที่หัวหน้าฟางยังไม่รู้วีรกรรมล่าหมาป่าของลู่ไหวอัน

ทว่า ลู่ไหวอันเพิ่งจะยกขาขึ้นคร่อมจักรยาน เสียงของหัวหน้าหลี่ก็ดังมาจากอีกฝั่ง "สหายลู่! สหายลู่! นั่นคุณใช่ไหม?”

“แหม ได้เจอกันอีกแล้วนะ สหายลู่!"

ลู่ไหวอันวางเท้าที่เพิ่งยกขึ้นลง หัวหน้าหลี่พุ่งเข้ามาจับมือลู่ไหวอันไว้แน่น แล้วเขย่าขึ้นลงอย่างจริงจังสองที "สหายลู่ พวกเราซาบซึ้งใจจริงๆ! คุณคือผู้มีพระคุณของกองพลตระกูลหลี่ทั้งกองพล! ทนทุกข์มาตั้งหลายวัน สองวันนี้พวกเราเพิ่งจะได้นอนหลับสนิทก็เพราะคุณเลยนะ!"