ตอนที่ 115 กว้านซื้อคูปอง

จางหนานหู่รีบเชิญลู่ไหวอันเข้าไปในลานบ้านทันที "น้องลู่ เชิญเข้ามาเร็ว ครั้งนี้ที่นายมามีอะไรให้รับใช้ล่ะ ที่นี่ของชิ้นใหญ่มีไม่มาก แต่ของชิ้นเล็กๆ มีสารพัดอย่าง อยากได้อะไรบอกมาได้เลย!"

นี่เป็นความจริง คนที่มาแลกของที่ตลาดมืดมีทุกประเภท แต่ส่วนใหญ่มาแลกเสบียง ส่วนคนที่มีคูปองจักรยานหรือคูปองจักรเย็บผ้าย่อมไม่ได้ขาดแคลนเสบียงในตอนนี้ ต่อให้ขาดก็ไม่เอาคูปองหายากมาแลกหรอก การที่จางหนานหู่ได้คูปองหายากมาถือเป็นเรื่องบังเอิญ แต่พวกคูปองรองเท้า คูปองสบู่ คูปองน้ำตาลอะไรพวกนี้ ก็พอมีเก็บไว้บ้าง เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม เจอคนแบบไหนต้องพูดแบบนั้น จางหนานหู่ทำเรื่องพวกนี้ได้อย่างไร้ที่ติ ตั้งแต่แน่ใจว่าลู่ไหวอันจะร่วมมือกับเขาต่อไป เขาก็แสดงท่าทีกระตือรือร้นและเอาอกเอาใจเป็นอย่างมาก

ลู่ไหวอันก็ไว้หน้าเขาเช่นกัน "พี่หู่ ดีเลยครับ ตรงใจผมพอดี ผมแค่อยากซื้อของจุกจิกนิดหน่อย เลยตั้งใจมาหาพี่นี่แหละ!”

“งั้นนายมาถูกที่แล้วล่ะ! ที่นี่ไม่มีปัญหาแน่นอน! ขอฉันคิดดูก่อนนะ นายคงไม่ขาดเงินหรอก ที่ขาดคือคูปองใช่ไหม? เดี๋ยวฉันให้คนไปหยิบมาให้!"

จางหนานหู่สั่งลูกน้องคนหนึ่งไปหยิบคูปอง ส่วนตัวเองก็รินน้ำต้อนรับลู่ไหวอัน! "มา ไหวอัน ดื่มชาก่อน ที่นี่มีแค่เศษใบชาไว้ต้อนรับนาย! อย่ารังเกียจกันเลยนะ!”