บทที่ 357 รับปากเมิ่งฉางอวี่

"ไหวอัน ฉันได้ยินมาว่าผลไม้พวกนี้เธอไปเก็บมาจากในป่าหรือ?"

"ใช่แล้ว ไปเก็บมาจากในป่าลึกน่ะ ที่นั่นฤดูใบไม้ผลิมาถึงเร็วกว่าหน่อย"

ลู่ไหวอันมีสีหน้าเรียบเฉย อย่างไรเสียไม่ว่าเมิ่งฉางอวี่จะพูดอะไร เขาก็จะบอกแค่ว่าผลไม้นี้มาจากในป่า ถ้าแน่จริงก็เข้าป่าไปกับเขาสิ

แต่ต่อให้ตามเขาเข้าป่าไป ก็ใช่ว่าจะหาสถานที่แห่งนั้นพบ อย่างไรเสียพอเข้าป่าไปแล้ว ทุกอย่างก็ขึ้นอยู่กับว่าเขาจะจัดการอย่างไรอยู่ดี!

แต่ลู่ไหวอันนึกไม่ถึงว่า ทางฝั่งตัวเองกำลังระแวดระวังตัว ทว่าทางฝั่งเมิ่งฉางอวี่กลับกำลังถูมือไปมาด้วยความตื่นเต้น