บทที่ 363 ซุนติ้งกั๋วเยาะเย้ย

ถังซ่างมองดูรายการวัตถุดิบ ยิ่งมองคิ้วก็ยิ่งขมวดเข้าหากันแน่น สถานการณ์ไม่สู้ดีนัก! ไม่สู้ดีเอาเสียเลย!

ของที่มีอยู่แค่นี้ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะพยุงไปได้อีกนานแค่ไหน แต่ต่อให้เขาร้อนใจ ก็ไปเร่งรัดลู่ไหวอันไม่ได้! อย่างแรกคือเบื้องบนกำชับไว้แล้วว่าอย่าไปก้าวก่ายลู่ไหวอัน ต่อให้เขาไม่เอาของมาส่งก็ไม่เป็นไร

เขารับปากเบื้องบนไปแล้ว ถ้าเกิดโทรศัพท์ไปทวงของอีก แบบนั้นมันไม่เท่ากับหน้าไหว้หลังหลอกหรอกหรือ!

อีกอย่าง งานพนักงานจัดซื้อมันทำยาก ในช่วงเวลาแบบนี้การจัดซื้อของไม่ได้ถือเป็นเรื่องปกติ ถ้าไม่มีของ ต่อให้เขาโทรไปเร่งรัดก็เปล่าประโยชน์อยู่ดี!

ถังซ่างถอนหายใจออกมา แต่โชคดีที่ฝั่งเขาไม่มี ร้านอาหารอื่นก็ไม่มีเหมือนกัน โดยเฉพาะร้านอาหารหงซิง ซุนติ้งกั๋วก็คงทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน คิดได้แบบนี้เขาก็เบาใจลง