บทที่ 107 ผมจะมาตามเก็บกวาดให้ท่านเอง!

เจียงไห่ซานเดินทอดน่องไปตามทางเดิน ในใจยังคงปั่นป่วนวุ่นวาย ไม่สามารถสงบลงได้เป็นเวลานาน

ในสมองของเขาก้องกังวานซ้ำแล้วซ้ำเล่ากับทุกคำพูด ทุกวลีที่เฉินเจี๋ยเพิ่งกล่าวไป

“เราจะต้องสร้างเวทีให้พวกเขา รวมกลุ่มกัน เข้ามาหาเราเองครับ!”

“เกณฑ์ของอันอี๋นั้นสูงมาก แต่ทิวทัศน์เบื้องหลังเกณฑ์นั้นดียิ่งกว่า!”

“หากเรื่องสำเร็จ ทุกคนก็จะก้าวหน้าไปด้วยกัน แต่ถ้ามันล้มเหลว ความรับผิดชอบทั้งหมด ผมเฉินเจี๋ยจะรับไว้คนเดียว!”