บทที่ 114 ตอนนี้ควรทำอย่างไร? ฉันฟังพวกคุณ!

“อย่ามองฉันแบบนั้น” เฉินเจี๋ยกล่าวราวกับอ่านใจเจียงไห่ซานออก พลางหัวเราะและอธิบายว่า “ตอนที่ผมอยู่ในสถาบันวิจัย ผมเคยเข้าร่วมในโครงการวิจัยเกี่ยวกับ ‘ความมั่นคงทางเศรษฐกิจของชาติและความยืดหยุ่นของห่วงโซ่อุตสาหกรรม’ ตอนนั้นผมก็มีความเข้าใจคร่าว ๆ เกี่ยวกับความเปราะบางของห่วงโซ่อุปทานระดับโลก”

“หลังจากมาถึงเมืองอันอี๋ ผมพบว่าภาคการผลิตของเราพึ่งพาประเทศอย่างญี่ปุ่นและเยอรมนีสูงมาก ผมรู้สึกไม่ค่อยสบายใจมาตลอด รู้สึกว่านี่เป็นจุดเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้ ผมจึงใช้เวลาว่างสำรวจเล็กน้อย และจัดทำเอกสารที่ไม่สมบูรณ์ชิ้นนี้ขึ้นมา เดิมทีตั้งใจว่าจะปรับปรุงให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น แล้วหาโอกาสมาหารือกับท่านและท่านเลขาหม่า แต่ไม่คิดเลยว่า... ความเสี่ยงนี้จะมาถึงเร็วขนาดนี้”

เฉินเจี๋ยกล่าวอ้างถึงประสบการณ์ในสถาบันวิจัยส่วนกลาง และความตระหนักถึงความเสี่ยงที่เหนือกว่าคนทั่วไป เป็นเหตุผลที่มาของวิสัยทัศน์ล่วงหน้าของเขา ซึ่งนอกจากจะแสดงให้เห็นถึงความสามารถทางวิชาชีพของตัวเองแล้ว ยังหลีกเลี่ยงไม่ให้ผู้อื่นคิดมากเกินไปอีกด้วย

เจียงไห่ซานมองรายงานในมือ สลับกับใบหน้าอันสงบนิ่งของเฉินเจี๋ย ความกระวนกระวายใจในใจก็ค่อย ๆ สงบลง

ใช่แล้ว นี่แหละคือสไตล์ของเฉินเจี๋ย