บทที่ 127 ชื่นชมจากใจจริง

หม่าตงเหอถูกด่าอย่างสาดเสียเทเสีย แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ เข้าไปกระซิบเสียงเบา:

“พี่ใหญ่ พูดอย่างนั้นไม่ได้ครับ รองนายกฯ เฉินนั้นเป็นคนนอก ไม่เข้าใจกฎของอันอี๋ คนอย่างพวกเรานี่แหละคือฐานเสียงหลักของคุณ”

“หลายปีที่ผ่านมา พี่ใหญ่ถึงนั่งตำแหน่งในเมืองอันอี๋ได้อย่างมั่นคง ทุกครั้งก็มีพวกเราพี่น้องคอยสนับสนุน คอยเชิดชูอยู่เบื้องหลังไม่ใช่หรือครับ? ตอนนี้ พี่ใหญ่จะทอดทิ้งความเป็นความตายของพวกเราไม่ได้นะครับ พี่ใหญ่”

สีหน้าของหม่าตงเฉิงเคร่งเครียดลง

เขาเบื่อหน่ายกับความรู้สึกที่ถูกความสัมพันธ์ส่วนตัวมาผูกมัดแบบนี้