บทที่ 135: ภูมิหลังไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ย!

หนึ่งชั่วโมงต่อมา รถยนต์ซันตานาสีดำก็ขับเข้ามาในอาคารรัฐบาลเมืองหยุนโจว

นี่คืออาคารสูงยี่สิบแปดชั้น ออกแบบอย่างทันสมัยและเคร่งขรึม ในยามเช้าที่แสงอาทิตย์สาดส่อง ผนังกระจกสะท้อนแสงแวววาว แสดงให้เห็นถึงความโอ่อ่าและความแข็งแกร่งของเมืองชายฝั่งที่เจริญรุ่งเรืองแห่งนี้

เมื่อหม่าตงเฉิงและเฉินเจี๋ยลงจากรถ ยังไม่ถึงแปดโมงครึ่งดี

“ไปเถอะ นายกเฉิน ยังเช้าอยู่ ผมจะพาไปโรงอาหาร ชิมชาร้อนที่นั่น อร่อยมากเลยนะ” หม่าตงเฉิงเหลือบมองนาฬิกา จัดชุดสูทที่ดูเนี้ยบของเขาให้เรียบร้อย ใบหน้ากลับมามีรอยยิ้มแบบพระศรีอารย์ที่เป็นเอกลักษณ์ ราวกับว่าคนที่ดูตื่นเต้นในรถเมื่อครู่ไม่ใช่เขาเลย

โรงอาหารของศาลาว่าการอยู่ที่ชั้นหนึ่ง แม้จะเป็นโรงอาหารภายใน แต่ตกแต่งอย่างหรูหราและสง่างาม ขณะนี้มีผู้คนนั่งอยู่เป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่เป็นเจ้าหน้าที่ที่สวมชุดสูทและมีสีหน้าเร่งรีบ