บทที่ 142: สิ่งที่เมืองอันอี๋ทำได้ ทำไมหยุนโจวจะทำไม่ได้?

รายงานและฉบับร่างการประชุมลงทุนของเฉินเจี๋ยในทันทีได้ผ่าความคิดที่ยุ่งเหยิงราวกับปมเชือกในใจของโจวเหลียงอันออก ทำให้เขาเห็นเส้นทางสู่การฝ่าวิกฤตที่เขาเคยคิดแต่ไม่กล้าทำ

เมืองอันอี๋สามารถใช้ประโยชน์จากวิกฤตห่วงโซ่อุปทานเป็นโอกาส เพื่อผลักดันการยกระดับอุตสาหกรรม และปรับโครงสร้างระบบนิเวศอุตสาหกรรมใหม่ได้ แล้ว หยุนโจว ทำไมจะทำไม่ได้ ด้วยการใช้ประโยชน์จากพายุเศรษฐกิจที่โหมกระหน่ำทั่วเมืองนี้ เพื่อปฏิวัติอุตสาหกรรมที่ลึกซึ้งและทั่วถึงยิ่งขึ้น?

สิ่งที่เมืองอันอี๋ทำได้ ทำไมหยุนโจวจะทำไม่ได้?

บริษัทเทคโนโลยีขั้นสูงในเขตจินซานและไห่กั่งเป็นความหวังสำหรับการพัฒนาในอนาคตของหยุนโจว เป็นไข่มุกเม็ดงามบนมงกุฎเศรษฐกิจของหยุนโจว

แต่วิกฤตครั้งนี้ก็ได้เปิดเผยด้านที่เปราะบางที่สุดของมงกุฎนี้อย่างไม่ไว้หน้า นั่นคือเทคโนโลยีหลัก วัสดุสำคัญ และอุปกรณ์ระดับสูง ยังคงถูกควบคุมโดยผู้อื่นอย่างรุนแรง