บทที่ 186: ตราบใดที่มีเธออยู่ ที่นั่นก็คือบ้าน

เฉินเจี๋ยสวมเสื้อคลุมทหารตัวหนา มือถือแก้วชาเหล็กใบใหญ่ ยืนอยู่หน้าแผนผังเมืองอันอี๋ขนาดมหึมา

รูปร่างของเขาดูผอมลงเล็กน้อยกว่าเมื่อหกเดือนก่อน แต่ดูสง่างามขึ้น

ขณะมองแผนที่ เขาก็บันทึกบางอย่างลงในสมุดบันทึกในมือเป็นครั้งคราว และบ่นพึมพำกับตัวเอง

“ที่ดินทางตะวันออกของเมืองนี้ ต้องปรับพื้นที่อีก ต้องทำให้เรียบอีก ศูนย์ปฏิบัติการของชไนเดอร์ต้องการความแม่นยำสูงต่อแรงสั่นสะเทือน…”

“อาคารที่พักอาศัยสำหรับจัดสรรให้หมู่บ้านจางต้องเริ่มก่อสร้างหลังปีใหม่แล้ว จะปล่อยให้ชาวบ้านต้องทนร้อนในบ้านสำเร็จรูปในช่วงฤดูร้อนไม่ได้…”