บทที่ 188 การลงทัณฑ์ที่ยาวนานต่อจิตวิญญาณ

เฉินเจี๋ยไปดำเนินเรื่องโครงการที่คณะกรรมการพัฒนาและปฏิรูปประจำเมือง ตอนเที่ยงไปทานอาหารที่ร้านอาหารใกล้โรงอาหารของหน่วยงาน ก็จะ “บังเอิญเจอ” หลินม่านอยู่เสมอ 

เฉินเจี๋ยไปสำรวจงานที่หมู่บ้านด้านล่าง หลินม่านก็บังเอิญมาตรวจสอบโครงการท่องเที่ยวชนบทที่นั่นพอดี

แม้แต่ตอนที่เฉินเจี๋ยไปซื้อหนังสือที่ร้านหนังสือในวันหยุดสุดสัปดาห์ เขาก็ยังสามารถเจอหลินม่านที่กำลังถือหนังสืออ่านอยู่ตรงมุมชั้นวาง

เธอไม่แสดงออกอย่างโจ่งแจ้งเหมือนค่ำคืนนั้นอีกต่อไป แต่คงระยะห่างที่เหมาะสมไว้ ยิ้มทักทาย พูดคุยกันเล็กน้อยในเรื่องที่ไม่สำคัญ หรือบางครั้งก็แค่สบตากันเท่านั้น

ค่อยๆ หลินม่านเกือบจะกลายเป็น “คนรู้จัก” ที่อยู่รอบตัวเฉินเจี๋ยอยู่เสมอ