บทที่ 120 อุตส่าห์ช่วยทำคะแนนแทบตาย

ซ่งเจินจ้องหน้าน้องชายอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะโบกมืออย่างถอดใจ “เออๆ เอาเถอะ แกจะหาแฟนหรือไม่หา ฉันก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรหรอก หลักๆ คือพ่อกับแม่อยากอุ้มหลานต่างหาก”

ตัวเธอเองกำลังจะหย่าร้าง จะเอาหน้าไหนไปสอนน้องชายเรื่องความรัก ที่ต้องมาจู้จี้ก็เพราะได้รับใบสั่งมาจากท่านแม่ล้วนๆ

พ่อกับแม่ไม่รู้จะไปหาผู้หญิงดีๆ ที่ไหนมาแนะนำให้ซ่งเฉิน เลยโยนภาระมาให้เธอช่วยคิดหาหนทาง

แต่เธอก็เป็นแค่แม่บ้านคนหนึ่ง จะไปรู้จักใครเยอะแยะ มองไปมองมาก็เห็นแค่ทนายหร่วนนี่แหละที่ดูเหมาะสมกับน้องชายที่สุด

“จะรีบอุ้มหลานไปไหน แค่เสี่ยวเหนียนกับเยว่เยว่ยังไม่พอให้เลี้ยงอีกเหรอ?” ซ่งเฉินบ่นอุบอิบ