บทที่ 122 ไปเยี่ยมบ้าน

เมื่อได้ยินเสียงกระซิบกระซาบของครอบครัวตระกูลชิว ทนายหลี่ก็อดไม่ได้ที่จะแอบกรอกตามองบน

เขาไม่ค่อยเจอครอบครัวไหนที่ ‘โง่’ ได้ขนาดนี้ ฝั่งนู้นเขาเตรียมการมาดีขนาดนั้น จะปล่อยให้พวกแกมาตอดเล็กตอดน้อยได้ง่ายๆ เหรอ?

ตอนแรกกะจะเตือนด้วยความหวังดี แต่ในเมื่อครอบครัวนี้มันหูหนวกตาบอด ไม่ยอมฟังใคร เขาก็ขี้เกียจพูดให้เปลืองน้ำลาย

“คุณชิว ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”

ชิวจื้อเสวียที่กำลังฝันหวานถึงเงินก้อนโต รีบรั้งตัวไว้ “เดี๋ยวครับทนายหลี่ ช่วยไปคุยเรื่องแบ่งทรัพย์สินกับเมียผมหน่อยสิครับ”