บทที่ 130 ตกลงคบกัน

(ขอละไว้ 300 ตัวอักษร... เชิญจินตนาการต่อกันเองนะครับ : จากผู้แต่งนะคะ)

ซ่งเฉินหอบหายใจแรง ปลายนิ้วโป้งไล้เบาๆ บนริมฝีปากที่แดงก่ำราวกับจะหยดเลือดของหญิงสาว แววตาของเขาลุกโชนไปด้วยเปลวไฟแห่งความปรารถนา

หร่วนมู่ชิงหลับตาพริ้มตลอดเวลา ร่างกายอ่อนระทวยพิงซบอยู่ในอ้อมกอดของซ่งเฉิน เมื่อรู้สึกเจ็บจี๊ดๆ ที่ริมฝีปาก เธอจึงขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วครางเบาๆ “เจ็บ~”

“ขอโทษครับ” เสียงของซ่งเฉินทุ้มต่ำและแหบพร่า เป็นคำขอโทษที่ทำให้เธอเจ็บ และขอโทษที่เขาบุ่มบ่ามเกินไป

หร่วนมู่ชิงส่ายหน้าเบาๆ ยกแขนขึ้นโอบเอวสอบของเขาไว้ “ไม่ต้องขอโทษหรอกจ้ะ”