บทที่ 154 ใครกันแน่ที่โดนเอาเปรียบ?

พอได้ฟังคำพูดของซ่งเฉิน หัวใจของโจววั่งก็กระตุกวูบ เขารู้ทันทีว่าเจอกระดูกชิ้นโตเข้าให้แล้ว

แน่นอนว่าเขาสามารถเลือกที่จะยืนกรานไม่ลดราคาได้ แต่ปัญหาคือเขาร้อนเงินจนไฟลนก้น ไม่มีเวลามาเล่นดึงเช็งอีกต่อไป

คนที่เขาไปติดต่อมาก่อนหน้านี้ ถ้าไม่สนใจโครงการนี้เลย ก็จ้องจะกดราคาชนิดกะเอาให้ตาย ถ้าไม่ใช่เพราะหมดหนทางจริงๆ เขาคงไม่มานั่งคุยกับเด็กเมื่อวานซืนอย่างซ่งเฉินหรอก

โจววั่งครุ่นคิดครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ยอมถอย “65 ล้านหยวน... นี่คือราคาสุดท้ายของผมแล้ว”

ซ่งเฉินยิ้มอย่างมีเลศนัย พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “50 ล้านหยวน... ผมมีเงินแค่นี้ครับ”