บทที่ 170 ซื้อกระเป๋า

“อาเฉิน~” หร่วนมู่ชิงพุ่งตัวเข้าไปกอดชายหนุ่มที่ยืนรออยู่ไม่ไกลเต็มรัก

ซ่งเฉินรับร่างนุ่มนิ่มเข้ามาในอ้อมกอด ยกมือขึ้นลูบหัวเธอเบาๆ “คิดถึงผมไหม?”

“คิดถึงค่ะ คิดถึงมากกก” เสียงหวานออดอ้อน จุ๊บแก้มเขาดัง จ๊วบ หนึ่งที

“ผมก็คิดถึงคุณมากเหมือนกัน ขึ้นรถเถอะครับ ไปกินข้าวกันก่อนแล้วค่อยไปเลือกของขวัญ” ซ่งเฉินเปิดประตูฝั่งคนนั่งให้ แล้วเอามือรองขอบประตูบนกันหัวกระแทกให้เธออย่างใส่ใจ

เมื่อคาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อย หร่วนมู่ชิงก็ถามอย่างอารมณ์ดี “เราจะไปกินอะไรกันเหรอคะ?”