บทที่ 193 พ้นมลทิน

“สหายตำรวจครับ... สหายเฉา... สหายเฉาหายตัวไปแล้วครับ” ถานฉางเกินปาดเหงื่อที่ผุดพรายเต็มหน้าผาก พูดตะกุกตะกักเสียงสั่น

จูซินเบิกตาโพลง ตวาดถามกลับ “หายไปได้ยังไง? คนเป็นๆ จะหายตัวไปดื้อๆ ได้ยังไง!”

“มะ... ไม่ทราบครับ ผมลองไปหาตามที่ที่เขาชอบไปหมดแล้ว แต่ไม่เจอแม้แต่เงา” เสียงของถานฉางเกินเบาลงเรื่อยๆ ก้มหน้ามองพื้นไม่กล้าสบตาจูซิน

เขารู้สึกว่าสถานการณ์ตอนนี้มันเกินมือหัวหน้ากองผลิตตัวเล็กๆ อย่างเขาไปไกลโข ลำพังแค่มีคนตายในหมู่บ้านก็วุ่นวายพอแล้ว นี่ฆาตกรยังเป็นยุวปัญญาชนในความดูแลของเขาอีก อย่าว่าแต่จะหวังรางวัลกองผลิตดีเด่นเลย ตำแหน่งหัวหน้าของเขาก็ไม่รู้จะรักษาไว้ได้ไหม

เมื่อเห็นสีหน้าดำทะมึนของจูซิน ถานฉางเกินก็พูดเสียงอ่อย “ใจเย็นๆ ก่อนนะครับ ผมสั่งให้หัวหน้ากองพลเรือนระดมคนออกตามหาแล้ว อีกไม่นานน่าจะได้เรื่อง”