บทที่ 203 ปลาจวดเหลืองใหญ่จากธรรมชาติ

“หร่วนหร่วน อาเฉิน มากันแล้วเหรอ? เข้ามานั่งนี่เร็วๆ” คุณยายหลัวกวักมือเรียกอย่างอารมณ์ดี ตบที่นั่งว่างข้างตัวปุๆ เป็นเชิงเชื้อเชิญ

หร่วนมู่ชิงยิ้มหวาน “คุณยายขา... หนูคิดถึงคุณยายจังเลยค่ะ”

“สวัสดีครับคุณยาย นี่เป็นการมาเยือนอย่างเป็นทางการครั้งแรก ผมมีของขวัญเล็กๆ น้อยๆ มาฝากคุณยายกับคุณตาด้วยครับ” ซ่งเฉินเดินตามมาติดๆ พร้อมยื่นถุงของขวัญให้

คุณยายหลัวแกล้งทำตาเขียวใส่หลานสาว “ยายบอกแล้วไงว่าเป็นแค่มื้อข้าวธรรมดาๆ ทำไมต้องให้อาเฉินเสียเงินซื้อของมาด้วยฮึ?”

“โธ่คุณยาย... ก็อาเฉินเพิ่งมาบ้านครั้งแรกนี่คะ ครั้งหน้ามารับรองไม่หิ้วอะไรมาแล้วค่ะ” หร่วนมู่ชิงหัวเราะคิกคัก