บทที่ 207 น้าตัวร้าย

“แล้วแต่พี่เลยว่าอยากทำอะไร ไปดูที่รีสอร์ตก่อนแล้วค่อยตัดสินใจก็ยังไม่สาย” ซ่งเฉินโยนอำนาจการตัดสินใจให้พี่สาวเต็มที่

ซ่งเจินทั้งรู้สึกซึ้งใจและอ่อนใจในเวลาเดียวกัน “แกบริหารงานแบบตามใจฉันแบบนี้ รีสอร์ตจะไปรอดเหรอ?”

“ตามใจฉันตรงไหนครับ? ผมมีพี่สาวแท้ๆ แค่คนเดียว จะใช้อภิสิทธิ์นิดหน่อยมันผิดตรงไหน?” ซ่งเฉินตอบอย่างหน้าไม่อาย (แต่จริงใจ)

อย่าว่าแต่ตำแหน่งงานเลย ต่อให้พี่สาวไม่ทำงาน เขาก็พร้อมจะโอนเงินให้ใช้ทุกเดือนอยู่แล้ว แต่เขารู้ดีว่านิสัยอย่างซ่งเจินไม่มีทางยอมรับเงินฟรีๆ แน่

“จ้าๆ พ่อคนเก่ง... ฉันก็ไม่ใช่เพิ่งเคยพึ่งบารมีแกครั้งแรกซะหน่อย ครั้งนี้ก็ขอเกาะใบบุญอีกสักทีแล้วกัน” ซ่งเจินหัวเราะ