บทที่ 264 นึกว่าเป็นขโมย

จางเยี่ยนชุนมองสามีตรงหน้า พลันความทรงจำเก่าๆ ก็ผุดขึ้นมา...

กว่า 20 ปีแรกของชีวิตแต่งงาน ซ่งหย่งคังเคยชินกับการเชื่อฟังแม่ตัวเองแบบหัวปักหัวปำ แต่น่าเศร้าที่แม่สามีลำเอียงรักลูกชายคนโต มากกว่า และคอยแต่จะขูดรีดลูกคนเล็ก

ช่วงแต่งงานใหม่ๆ จางเยี่ยนชุนต้องทนทุกข์ทรมานใจแค่ไหนใครจะรู้... ที่บ้านซื้อเนื้อมาจินหนึ่ง (ครึ่งกิโลฯ) ก็ต้องแบ่งไปให้บ้านพี่ชายเกินครึ่ง

จนกระทั่งแต่งงานได้ 5 ปี มีลูกชายคนแรกซ่งหย่งคังถึงเพิ่งจะตาสว่าง เริ่มรู้จักคิดเพื่อครอบครัวตัวเองบ้าง

แต่แม่สามีที่เคยชินกับ ความกตัญญูแบบโง่เขลาของลูกชาย และพี่ชายที่เคยตัวกับการเอาเปรียบน้องชาย มีหรือจะยอมปล่อยหมูในอวยไปง่ายๆ?