บทที่ 274 แต่งงานแล้วมันดียังไง?

จูตงถูกปฏิเสธซ้ำๆ ก็เริ่มเอะใจว่าซ่งเฉินคงไม่ใช่แค่บ้านไกลไม่สะดวกบอก แต่อาจจะ ไม่อยากบอก มากกว่า

เขาเป็นคนตรงไปตรงมา คิดอะไรก็พูดอย่างนั้น เลยโพล่งถามออกไป “พี่ซ่ง... พี่ไม่อยากบอกผมใช่ไหมครับ?”

ซ่งเฉินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ายอมรับอย่างตรงไปตรงมา “ใช่... แต่ฉันมีเหตุผลที่ไม่สะดวกบอกจริงๆ หวังว่านายจะเข้าใจนะ”

พอเห็นอีกฝ่ายยอมรับแมนๆ ความน้อยใจในอกจูตงก็จางหายไปเยอะ

ทุกคนย่อมมีเรื่องส่วนตัว เขาแค่อาจจะหัวช้าไปหน่อย แต่ถ้าใครบอกชัดเจนว่าไม่อยากพูด เขาก็ไม่ใช่คนประเภทที่จะ ‘ทุบหม้อดินถามหาความจริง (ถามเซ้าซี้)’ ให้รำคาญใจ