บทที่ 287 แย่งคน

พนักงานขับรถกอล์ฟมาส่งทั้งสามคนที่หน้าวิลล่า

ซ่งเฉินพาซุนเซิ่งและหลัวเหยียนเข้าไปในวิลล่าที่เหวินกวงเผิงพักอยู่ “หลังนี้ปกติไอ้ต้าเผิงมันอยู่ ส่วนฉันอยู่หลังข้างๆ”

“เชี่ย... ชีวิตไอ้ต้าเผิงจะดีเกินไปแล้ว นี่มัน จุดสูงสุดของมนุษย์เงินเดือนชัดๆ” ซุนเซิ่งกวาดตามองการตกแต่งภายในวิลล่าแล้วอดอิจฉาไม่ได้

ซ่งเฉินหัวเราะ “ฮ่าๆๆ มันก็พูดงั้นเหมือนกัน”

จากนั้นเขาก็ขยับเข้าไปกระซิบถามซุนเซิ่ง “พวกนาย... นอนห้องเดียวกัน หรือแยกห้อง?”