บทที่ 289 เพราะผมเป็นเพื่อนบอส อภิสิทธิ์ชนไงล่ะ

ถ้าหรงจิ่งจ้านห้ามคนเดียว หลานเสวี่ยอี๋ยังพอจะแผลงฤทธิ์ใส่ได้...

แต่เล่นห้ามกันทุกคนแบบนี้ ขืนนางยังดื้อจะไป ก็คงดูเป็นคนงี่เง่าเอาแต่ใจเกินไปหน่อย

“ก็ได้ๆๆ! ไม่ไปก็ได้!” หลานเสวี่ยอี๋สะบัดหน้าหนีอย่างแง่งอน

ซ่งเฉินขยิบตาให้หรงจิ่งจ้านเป็นสัญญาณว่า ‘รีบง้อซะนะเพื่อน’ แล้วรีบจูงมือหร่วนมู่ชิงชิ่งหนีทันที

“ต้าเซิ่ง! ไปกันเถอะ!”