บทที่ 299 สิ่งที่กลัวว่าจะเกิด สุดท้ายก็เกิดจนได้

เห็นซ่งเฉินก้มหน้าเงียบกริบ หร่วนมู่ชิงก็ใจคอไม่ดี รีบทำหน้าหงอยยอมรับผิด “อาเฉิน... เค้าขอโทษ... อย่าโกรธนะ เค้าแค่ล้อเล่นเอง”

“พรูด!” ซ่งเฉินหลุดขำออกมา เอื้อมมือไปบีบแก้มขาวเนียนของเธอเบาๆ “โอ๋ๆ ผมไม่ได้โกรธสักหน่อย”

“คนนิสัยไม่ดี! แกล้งเค้าเหรอ!” หร่วนมู่ชิงพองลมในแก้ม ทำหน้างอแง

“เปล่าแกล้งครับ... ว่าแต่เที่ยงนี้อยากกินอะไร?” ซ่งเฉินเปลี่ยนเรื่องเนียนๆ

หร่วนมู่ชิงโดนเบี่ยงเบนความสนใจทันที กัดริมฝีปากใช้ความคิด “นึกไม่ออกอะ คุณช่วยเลือกหน่อยสิ”