บทที่ 334 น้ำตาลูกผู้ชาย

ซ่งหย่งคังรู้สึกเหมือนโดนคมมีดผ่าร่างออกเป็นสองซีก

ข้างซ้ายคือภรรยาที่กำลังเดือดดาลไม่ยอมลดราวาศอก... ข้างขวาคือแม่และพี่ชายที่จ้องจะตำหนิติเตียน

ความอัดอั้นตันใจถาโถมเข้ามาจนรับไม่ไหว... เขาทรุดตัวลงนั่งยองๆ ซุกหน้าลงกับหัวเข่า

จางเยี่ยนชุนเห็นสามีทรุดลงไปก็นึกว่าแกล้งสำออย เลยใช้เท้าเขี่ยรองเท้าเขาเบาๆ “นี่... ทำอะไร? ลุกขึ้นมาคุยกันให้รู้เรื่อง การหนีปัญหาไม่ได้ช่วยอะไรนะ”

แต่แล้ว... เธอก็ได้ยินเสียงสะอื้นไห้เบาๆ เล็ดลอดออกมา