บทที่ 348 ถือโอกาสกินเผือกไปพร้อมกับบอส

เฉียวอวี่หลานคิดในใจว่า... ถ้าซ่งเฉินเป็นเจ้านาย เขาต้องเป็นเจ้านายที่ดีมากแน่ๆ เสียดายที่เธอไม่มีโอกาสได้ทำงานกับเขา

ลูกค้าที่ใจป้ำแถมยังนิสัยดีแบบนี้หายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร แค่รับงานจากเขาคนเดียวเธอก็อยู่ได้สบายไปครึ่งปีแล้ว

สิ่งที่เธอตอบแทนได้ก็มีแค่ฝีมือการออกแบบ... เธอจะทุ่มสุดตัวให้เครื่องประดับออกมาสวยที่สุด หวังว่าคู่หมั้นและครอบครัวของซ่งเฉินจะถูกใจ... แค่ทำหน้าที่ตัวเองให้ดีที่สุด งานก็จะวิ่งเข้าหาเอง

ซ่งเฉินไม่รู้หรอกว่าเธอคิดอะไร... เขาแค่เข้าใจหัวอกคนทำงานเพราะตัวเองก็เคยเป็น มนุษย์เงินเดือนมาก่อน

คนทำงานน่ะ ขอแค่เจ้านายหรือลูกค้าดีด้วยนิดหน่อย ก็พร้อมจะถวายหัวให้แล้ว... แต่น่าเสียดายที่โลกนี้มีแต่เจ้านายกับลูกค้า เขี้ยวลากดิน