บทที่ 356 เห็ดมัตสึทาเกะ

คำเตือนของจ้าวเปิ่นเต๋อฝังลึกในใจซ่งเฉิน... รู้หน้าไม่รู้ใจ

เพื่อผลประโยชน์ พี่น้องยังฆ่ากันได้ ผัวเมียยามตกยากยังแยกทางใครทางมัน... นับประสาอะไรกับเพื่อนฝูง? การระวังตัวไว้ก่อนย่อมดีที่สุด

เห็นบรรยากาศเริ่มตึงเครียด จ้าวเปิ่นเต๋อทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้น ใช้เท้าขยี้ดับไฟ “ช่างเถอะ... อย่าไปพูดถึงมันเลย จริงๆ ตอนนี้ลุงยงแกก็อยู่สุขสบายดี คนมีความสามารถอยู่ที่ไหนก็ไม่อดตายหรอก”

ก็จริง... ค่าตัววันละ 100 หยวน ทำงานวันเดียวอยู่ได้ 2-3 เดือน สบายกว่าคนทำงานโรงงานทั้งปีซะอีก

แต่นั่นคือเปลือกนอก... ความเจ็บปวดข้างในใจมีแค่ลุงยงเท่านั้นที่รู้