บทที่ 362 สามสิบจิน สามหมื่นหยวน

หลังจากกลับถึงบ้านและช่วยกันจัดกระเป๋าของหร่วนมู่ชิงเข้าที่เข้าทาง... ทั้งสองคนก็ นัวเนียอยู่ในห้องกันเกือบครึ่งบ่าย

พอใกล้เวลาอาหารเย็น หร่วนมู่ชิงก็ถามขึ้น “เย็นนี้กินอะไรดีคะ?”

“ไปกินบ้านพ่อแม่ไหม? หรือคุณอยากกินข้างนอก?” ซ่งเฉินโอบเอวนุ่มนิ่มของเธอไว้แน่น

หร่วนมู่ชิงกัดริมฝีปากครุ่นคิด... วันนี้เป็นวันแรกที่ย้ายมาอยู่ด้วยกันอย่างเป็นทางการ ตามมารยาทควรไปคารวะผู้ใหญ่ฝั่งชายหน่อยจะดีกว่า

“ไปบ้านคุณพ่อคุณแม่เถอะค่ะ... แต่ป่านนี้เขาทำกับข้าวกันหรือยังคะ? จะทันไหม?”