บทที่ 365 ยี่สิบล้าน

วันรุ่งขึ้น ซ่งเฉินมาถึงร้านอาหารที่เหอหยวนเลี่ยงนัดไว้ตรงเวลาเป๊ะ

เหอหยวนเลี่ยงมารออยู่ก่อนแล้ว พอเห็นซ่งเฉินก็รีบลุกขึ้นต้อนรับ “ประธานซ่ง... เชิญครับ”

“ขอโทษที่ให้รอนะครับประธานเหอ” ซ่งเฉินพยักหน้าทักทายแล้วนั่งลง

“ไม่หรอกครับ ผมก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน... สั่งอาหารกันก่อนดีกว่าครับ เดี๋ยวค่อยคุยไปกินไป”

เหอหยวนเลี่ยงยื่นโทรศัพท์มือถือให้... ร้านนี้ใช้ระบบสแกนสั่งอาหาร ซึ่งสะดวกแต่ก็ลดทอนความหรูหราลงไปหน่อย