บทที่ 370 แล้วไงใครแคร์?

“คงไม่ใช่มั้งครับ... หร่วนหร่วนไม่ค่อยพูดถึงคุณเท่าไหร่ ผมเลยไม่ค่อยรู้เรื่อง” ซ่งเฉินตอบพร้อมรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา

เขาเข้าใจความหมายที่เซ่าสวินสื่อ... ‘เราไม่ได้เรียนที่เดียวกัน อย่ามาตีเนียนเรียกฉันว่ารุ่นพี่’

แล้วไงใครแคร์?

เขาจะเรียกตามเมีย... มีปัญหาไหม?

แถมยังถือโอกาส แซะ กลับไปดอกหนึ่ง... ‘อย่ามาทำเป็นสนิทกับเมียชาวบ้านนักเลย ขนาดชื่อคุณเธอยังไม่ค่อยจะเอ่ยถึงเล้ย!’