บทที่ 372 เก่งกว่านิดหน่อย กับ เก่งกว่ามากๆ

คราวที่แล้วซ่งเฉินให้ช่างหลี่ผ่าหินไป 4 ก้อน... ทุกก้อนมีหยกข้างในหมด

นอกจากก้อนม่วงลาเวนเดอร์ระดับเทพเจ้าแล้ว อีก 3 ก้อนที่เหลือคุณภาพธรรมดาๆ เก็บไว้ก็รกที่ ขายให้เหอหยวนเลี่ยงน่าจะดีกว่า

“คุณเอาของมาหรือเปล่าครับ? ผมต้องขอดูก่อนถึงจะตีราคาได้” เหอหยวนเลี่ยงถามอย่างระมัดระวัง

ปกติเขารับของจากซัพพลายเออร์ประจำ... วงการนี้ตาดีได้ตาร้ายเสีย ถ้าไม่ใช่มืออาชีพอาจย้อมแมวได้ แต่กับซ่งเฉินที่เป็นหุ้นส่วนบริษัท คงไม่คิดสั้นหลอกกันเองหรอกมั้ง

“เอามาครับ อยู่ในรถ เดี๋ยวไปเอามาให้”