บทที่ 383 บุกรุกเคหสถาน แจ้งตำรวจ!

กว่า รปภ. จะตั้งสติได้ ซ่งเฉินก็วิ่งไปไกลเกินสิบเมตรแล้ว

เขาลนลาน... จะวิ่งไปหยิบโทรศัพท์หรือจะวิ่งตามไปจับตัวดี?

ลังเลอยู่ไม่กี่วินาที สุดท้ายก็ถุยน้ำลายลงพื้นอย่างหัวเสีย ถุย! “แม่งเอ๊ย! ...เรื่องส้นตีนพวกนี้ไม่เกี่ยวกับกูสักหน่อย กูมันก็แค่ลูกจ้าง!”

คิดได้ดังนั้น เขาก็เดินเอื่อยๆ ไปหยิบโทรศัพท์ โทรหาปลายสาย

“พี่หลิว... แฟนเจ้าของบ้าน A1-03 จู่ๆ ก็วิ่งฝ่าเข้าไปแล้ว ผมห้ามไม่อยู่”