บทที่ 404 ถ้ารู้แต่แรกว่าซ่งเฉินไม่อยู่ เขาคงไม่มา

เมื่อวานรอจนดึกดื่นก็ไม่มีโทรศัพท์จากลูกชายโทรเข้ามา ซ่งเจินนอนพลิกตัวไปมาจนถึงเที่ยงคืนกว่าจะข่มตานอนหลับได้ ในใจยังคงพะวงอยู่กับเรื่องนี้ไม่หาย

เธอแอบตัดสินใจเงียบๆ ว่าจะรออีกแค่วันเดียว ถ้าชิวจื้อเสวียยังไม่ติดต่อมาอีก เธอจะบุกไปรับลูกกลับมาด้วยตัวเอง

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ฟ่านชิวตานและเหอหยวนเลี่ยงก็มาเยี่ยมที่บ้าน

ญาติพี่น้องของตระกูลเหอมีไม่มากนัก ใช้เวลาเพียงสองสามวันก็เยี่ยมเยียนกันจนครบ ช่วงเทศกาลปีใหม่แต่ที่บ้านกลับไม่มีเด็กๆ อยู่เลย ฟ่านชิวตานจึงเสนอให้ทั้งสองครอบครัวมาสังสรรค์กัน

ประจวบเหมาะกับที่หลานชายทั้งสองไม่อยู่บ้าน และลูกชายก็หนีไปเที่ยว จางเหยียนชุนกำลังรู้สึกว่าบ้านเงียบเหงาเกินไป พอได้ยินว่าฟ่านชิวตานจะมาเที่ยวหา ก็รีบต้อนรับอย่างกระตือรือร้น