บทที่ 429 พวกเธอนี่สมองทึบพอกัน

เสี่ยวหลิวไม่ใช่คนหัวทึบ ย่อมรู้ดีว่าคำดุด่าที่ดูเข้มงวดของลุงยง แท้จริงแล้วแฝงไปด้วยความหวังดี ด้วยกลัวว่าอีกฝ่ายจะโมโหจนเสียสุขภาพ เสี่ยวหลิวจึงรีบรับคำ

“ลุงยงอย่าเพิ่งโมโหนะครับ ผมจะไปล้างเดี๋ยวนี้แหละครับ”

เขาคว้าแอปเปิ้ลสองลูกแล้ววิ่งจู๊ดออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว ใครไม่รู้คงนึกว่ามีผีไล่กวดหลังมา

ลุงยงหันมายิ้มให้ซ่งเฉินอย่างขออภัย แววตาฉายความจนใจเล็กน้อย “เสี่ยวซ่ง ต้องให้เธอมาเห็นเรื่องน่าขบขันเสียแล้ว เด็กคนนี้หัวรั้นเกินไป ถ้าฉันไม่พูดแรงๆ เขาก็ไม่ยอมฟังหรอก”

“ไม่ต้องอธิบายหรอกครับ ผมเข้าใจดี” ซ่งเฉินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม