บทที่ 444 สั่งแบนดาราเล็กๆ สักคน

“ครับ ทราบแล้วครับ” ซ่งเฉินเอ่ยเสียงเรียบ

จ้าวซงซานที่อยู่ปลายสายรู้สึกกระวนกระวายใจ “ประธานซ่งครับ ผมไม่ได้เจตนาจะขายคุณนะครับ แต่หลี่อวิ๋นเธอล้ำเส้นเกินไปจริงๆ ผม... ผม...”

เขาแก้ตัวได้เพียงครึ่งเดียวก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี เพราะความจริงที่เขาหักหลังซ่งเฉินก็เป็นเรื่องจริง เขาไม่อยากให้หลี่อวิ๋นมาตามตอแยตัวเอง เลยผลักภาระไปให้ซ่งเฉินแทนอย่างนั้นหรือ?

ซ่งเฉินย่อมเข้าใจเหตุผลข้อนี้ดี ความรู้สึกดีๆ ที่มีต่อจ้าวซงซานจึงลดฮวบลง เดิมทีเขายังมองว่าคนคนนี้ใช้ได้ กะว่าจะลงทุนหนังเรื่องต่อไปให้อีก ไม่นึกเลยว่าเขาจะมองคนผิดไป

“เรื่องนี้คุณไม่ต้องยุ่งแล้ว เดี๋ยวผมจัดการเอง” น้ำเสียงของเขาเย็นชาลงอย่างเห็นได้ชัด