บทที่ 469 แอบออกไป "ทำเรื่องไม่ดี" กลางดึก

หยางเปียวถูกมัดอยู่นานค่อนคืน ในที่สุดก็ได้ยินเสียงคนคุยกัน

แต่อนิจจา ประโยคแรกที่ได้ยินก็เหมือนฟ้าผ่ากลางใจ ห้องลับ... หมายถึงห้องลับนั้นหรือเปล่า? ไม่ได้นะ ห้ามเข้าไปเด็ดขาด!

เขาอยากจะขัดขวางคนพวกนั้น แต่เสียดายที่มือเท้าถูกมัด ปากถูกอุด ตาถูกปิด ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง

“เอ๊ะ พี่ซาน เจ้าหมอนี่ร้องอู้อี้ๆ เหมือนอยากจะพูดอะไรหรือเปล่าครับ” เจ้ามือใหม่ หรือฉางฮ่าว มองสองคนที่นอนอยู่บนพื้นด้วยความสงสัย

หยวนชิงซานก้มมองใต้เตียง ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วหันไปสั่งฉางฮ่าว “ลองดึงผ้าในปากมันออกซิ ดูว่ามันจะพูดอะไร”