บทที่ 478 ดังระเบิด

หน้าสำนักงานจดทะเบียนสมรส

เจ้าหน้าที่มองแถวที่ต่อยาวเหยียด หยิบกุญแจออกมาเตรียมเปิดประตูด้วยความเคยชิน

ภาพเหตุการณ์แบบนี้เขาเคยเห็นมาแล้วเมื่อปีก่อน ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือปีนี้แถวดูเหมือนจะยาวกว่าปีที่แล้วเสียอีก

หลี่หย่งก้มมองเวลาในโทรศัพท์มือถือ สีหน้าฉายแววร้อนรน

[หลี่หย่ง: เถ้าแก่ครับ ถึงหรือยังครับ สำนักงานเปิดแล้วนะครับ]