บทที่ 490 งานแต่งงานเริ่มขึ้นแล้ว

“ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ...”

ได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น ซ่งเฉินก็ยื่นมือไปจะปิดตามสัญชาตญาณ

แต่วินาทีถัดมา พอนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เป็นวันสำคัญอะไร เขาก็รีบดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงทันที

ตอนนี้เพิ่งจะตีห้า แสงรุโณทัยเริ่มจับขอบฟ้า บรรยากาศยามเช้ายังคงเงียบสงบและเลือนราง

ซ่งเฉินโทรศัพท์หาพวกเหวินกว่างเผิงไปพลาง ลุกเดินไปทางห้องน้ำไปพลาง