บทที่ 104 ยาน้ำออกวางจำหน่าย

เธอตัดสินใจยกอาหารรสเลิศทั้งหลายขึ้นโต๊ะ และรินไวน์แดงอีกเล็กน้อย ไป๋อวิ๋นเฟยและเซี่ยอวี่เฟยนั่งรออยู่ก่อนแล้ว ทั้งสามคนใช้เวลาทานอาหารร่วมชั่วโมง อาหารบนโต๊ะถูกกวาดจนเกลี้ยง

ปกติจางชุ่ยเป็นคนกินน้อย แต่วันนี้กลับเจริญอาหารเป็นพิเศษ ถึงขั้นเติมข้าวไปสองถ้วยเต็มๆ และกินกับข้าวไปเยอะมาก ทั้งที่ปกติกินแค่ถ้วยเดียวก็อิ่มแล้ว

สิ่งที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่าคือ หลังจากทานอิ่มได้เพียงห้านาที เธอรู้สึกกระปรี้กระเปร่า มีเรี่ยวแรงวังชาขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เธออดหลับอดนอนติดต่อกันหลายวันเพื่อเตรียมงานเปิดตัวสินค้า จนร่างกายอ่อนเพลียไม่มีแรง แต่ตอนนี้ความอ่อนล้านเหล่านั้นหายเป็นปลิดทิ้ง

“เสี่ยวเฟย ของที่เธอเอามาฝากนี่อร่อยจริงๆ มิน่าล่ะถึงได้ดังระเบิดในเวลาสั้นๆ น้าได้ยินมาว่าพวกข้าราชการผู้ใหญ่หลายคนอยากกินต้องต่อคิวจองกันยาวเหยียด” จางชุ่ยยกนิ้วโป้งให้พร้อมกล่าวชมเชย

“ถ้าน้าจางชอบก็ดีแล้วครับ เดี๋ยวผมจะให้คนส่งมาให้เรื่อยๆ น้ากับเฟยเฟยจะได้บำรุงร่างกายกันบ่อยๆ”