บทที่ 148 ซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่

หลิวเหมิ่งพูดอย่างจนใจ “พี่หลิน ผมยังพูดไม่ทันจบเขาก็วางสายไปแล้วครับ”

“เหอะ แกเล่นตลกอะไรของแก แค่ไอ้หนุ่มชาวนาอายุยี่สิบกว่าๆ จะไปมีน้ำยาอะไร?” ชายสวมแหวนทองที่นั่งสูบบุหรี่จงหวามวนโตอยู่บนโซฟาเอ่ยขึ้น “ฉันให้คนทางฝั่งเวิลด์ซิตี้ส่ง โจวเจิ้ง ยอดฝีมือด้านวรยุทธ์มาแล้ว พรุ่งนี้เย็นก็น่าจะถึง เขาต้องจัดการไอ้หวังซวี่นั่นได้แน่”

“ฮ่าๆๆ ไม่ปิดบังพวกนายหรอกนะ ฉันยอมควักเงินหลายสิบล้านจ้าง ลูกพี่เวิน แห่ง สำนักอิน มาแล้ว ถ้าลูกพี่เวินซัดไอ้หวังซวี่จนตาย เขตชายฝั่งตะวันออกกับเขตซีฉินต้องเป็นของฉันนะ ห้ามกลับคำล่ะ” ชายผิวคล้ำรูปร่างสูงใหญ่ ตัดผมทรงหงอนไก่พูดกลั้วหัวเราะ

“ความสามารถของเทพไป๋ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะจินตนาการได้หรอกครับ ถ้าเขามาลงแข่ง ต่อให้มีหวังซวี่สักสิบคนก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา” หลิวเหมิ่งแก้ต่างด้วยความตื่นเต้น

“ฮ่าๆๆ หลิวเหมิ่งเอ๊ยหลิวเหมิ่ง ไม่นึกเลยว่าคนฉลาดอย่างแกจะมาตกม้าตาย บูชาไอ้ชาวนาไป๋อวิ๋นเฟยนั่นซะขนาดนี้ ออกไปข้างนอกอย่าไปบอกใครเชียวล่ะว่าเป็นพี่น้องกับฉัน!”