บทที่ 163 พวกเรามาเที่ยวด้วยกัน

“เฮ้ย พวกนายสองคนอย่ามาแย่งกับฉันสิ” กงรั่วเฉียง บ่นอุบ แม้รถแลนด์โรเวอร์ของเขาจะไม่ใช่รถราคาถูก แต่ก็ยังห่างชั้นกับรถสปอร์ตและรถเบนซ์ของอีกฝ่ายอยู่หลายขุม

สวีเฉี่ยวเฉียว กัดเล็บเลือกอย่างลำบากใจ สุดท้ายก็ชี้ไปที่กุญแจรถสปอร์ตของ อวี๋จิ่งชวน แล้วพูดด้วยความดีใจว่า “วันนี้ฉันขอนั่งรถสปอร์ตนะ อยากลองซิ่งดูบ้าง”

อวี๋จิ่งชวนเห็นสวีเฉี่ยวเฉียวเลือกกุญแจรถตัวเอง ลึกๆ ก็ไม่ค่อยพอใจนัก เพราะเขาอยากให้ชิวจวี๋หรือ หยางลี่นา นั่งด้วยมากกว่า แต่สวีเฉี่ยวเฉียวก็พอถูไถ เขาแลบลิ้นเลียริมฝีปากขณะจ้องมองแตงโมลูกโตคู่หน้าอกของเธอ

ตอนนี้เหลือแค่รถกระบะของไป๋อวิ๋นเฟย รถเบนซ์ของ หลี่กวางจวิน และรถแลนด์โรเวอร์ของกงรั่วเฉียง

“สาวสวยจ้าว นั่งรถเบนซ์ของพี่ดีกว่านะ เหมือนเพลงที่เขาร้องไง... ขับรถเบนซ์มารับเธอ...” หลี่กวางจวินดูมั่นใจมาก เพราะชิวจวี๋เป็นแค่คนบ้านนอก เขาเชื่อว่าแค่แต่งตัวดีๆ อวดความรวยของทางบ้านหน่อย เดี๋ยวไป๋อวิ๋นเฟยก็คงไม่กล้าสู้หน้ามาร่วมกิจกรรมเองแหละ