บทที่ 61 ยาน้ำบำรุงความงาม

“เรื่องนี้...” จางชุ่ยมีท่าทีลังเล ด้วยความเป็นผู้หญิงที่มีจิตใจอ่อนโยน จึงทำใจลงมือฆ่าคนไม่ลง

“ให้ผมจัดการเอง”

เมื่อหวังฉางคุนได้ยินเสียงของเซี่ยเหยียนจวิน ก็ตกใจจนตัวสั่นเทิ้ม ถดตัวถอยหลังกรูดไปกับพื้นราวกับหนอนแมลง

ลมพายุพัดกรรโชก เซี่ยเหยียนจวินพุ่งออกมาจากตุ๊กตาผ้าผนึกวิญญาณ โถมเข้าใส่หวังฉางคุน แล้วลากตัวเขาออกไปนอกประตูทันที

“อ๊ากกก!” เพียงครู่เดียว เสียงกรีดร้องโหยหวนของหวังฉางคุนก็ดังระงมต่อเนื่องมาจากด้านนอก

หวงจินโปได้ยินเสียงร้องนั้นถึงกับเหงื่อกาฬแตกพลั่ก

ไป๋อวิ๋นเฟยไม่ได้เข้าไปห้ามปราม เพราะมีเพียงการปล่อยให้เซี่ยเหยียนจวินสังหารหวังฉางคุนด้วยมือตัวเองเท่านั้น ความอาฆาตแค้นในใจถึงจะสลายไป มิเช่นนั้นเขาคงไปผุดไปเกิดได้ยาก

ผ่านไปสักพัก เซี่ยเหยียนจวินก็กลับเข้ามา แล้วพูดกับหวงจินโปว่า “เมียกับลูกของหวังฉางคุนผมฝากคุณจัดการด้วย ส่งพวกมันขึ้นศาลก็พอ”

“ได้!” หวงจินโปรับคำ

“เอาล่ะ เรื่องจบแล้ว แยกย้ายกันเถอะ” ไป๋อวิ๋นเฟยกล่าว

“น้าจางครับ นี่เป็นยันต์จำนวนหนึ่ง เก็บไว้ให้ดีนะครับ ถึงเวลาที่หวงจินโปมาขอ ก็ให้เขาไปทีละแผ่น ผมเชื่อว่าเขาไม่กล้ากลับมาแก้แค้นพวกน้าแน่นอน”

จางชุ่ยพบว่าความกังวลก่อนหน้านี้เป็นเรื่องเสียเวลาเปล่า ไป๋อวิ๋นเฟยได้วางแผนเผื่อเธอไว้หมดแล้ว

แบบนี้หวงจินโปไม่เพียงจะไม่กล้าแก้แค้น แต่ยังต้องคอยปกป้องคุ้มครองเธออีกด้วย เพราะเธอคือกุญแจสำคัญในการถอนอาคมของเขา

“จ้ะ ขอบใจมากนะเสี่ยวเฟย น้าขอตัวไปเคลียร์งานก่อน เดี๋ยวมาหาใหม่นะ” พูดจบจางชุ่ยก็เดินออกไป

หวงจินโปพาลูกน้องกลับไปเพื่อดำเนินการเรื่องบริจาคสร้างโรงเรียน ส่วนจางชุ่ยก็ง่วนอยู่กับการจัดการงานในบริษัท

ไป๋อวิ๋นเฟยมองออกไปในระยะไกล ทันใดนั้นเขารู้สึกว่าแหวนบนนิ้วร้อนวูบขึ้นมา รอบตัวเรือนเปล่งรัศมีเป็นวง แสงสีเขียวระยิบระยับลอยมาจากทั่วทุกสารทิศพุ่งเข้าไปในแหวน

ไม่นานก็ถึงเวลาอาหารกลางวัน จางชุ่ยเดินเข้ามาหาไป๋อวิ๋นเฟย

“เสี่ยวเฟย เธอช่วยน้าไว้มาก น้าไม่รู้จะตอบแทนยังไง น้าขอมอบหุ้นบริษัท 40 เปอร์เซ็นต์ให้เธอนะจ๊ะ” จางชุ่ยยิ้มกล่าว

“น้าจางครับ แบบนี้ไม่ดีมั้งครับ” ไป๋อวิ๋นเฟยปฏิเสธ

“เสี่ยวเฟย ฟังน้านะ นี่คือสิ่งที่เธอสมควรได้รับ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ น้าคงต้องนอนติดเตียงไปตลอดชีวิต เฟยเฟยลูกสาวน้าก็คงไม่มีความสุขแบบนี้ อีกอย่างสามีน้า วิญญาณเขาคงไม่ได้ไปผุดไปเกิด ต้องถูกคนเอาไปใช้ทำเรื่องชั่วร้าย เธอช่วยชีวิตครอบครัวเราไว้ หุ้นแค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำเมื่อเทียบกับบุญคุณของเธอ” จางชุ่ยร่ายยาว

“พี่เสี่ยวเฟย รับไว้เถอะค่ะ ถ้าพี่ไม่รับ วันหลังหนูไม่กล้าไปเล่นด้วยแล้วนะ” เซี่ยอวี่เฟยยิ้มอย่างทะเล้น

“ใช่ครับท่านเทพ รับไว้เถอะครับ นี่เป็นสิ่งที่ผมตั้งใจจะตอบแทนท่านตั้งแต่แรกแล้ว” เซี่ยเหยียนจวินเข้ามาช่วยกล่อม

“ก็ได้ครับ ในเมื่อทุกคนยืนกรานขนาดนี้ ผมจะรับไว้ครับ” ไป๋อวิ๋นเฟยยิ้มตอบรับ

“งั้นตอนนี้ผมก็ถือเป็นผู้ถือหุ้นแล้ว ถ้าอย่างนั้นขอไปดูโรงงานผลิตหน่อยนะครับ เผื่อมีตรงไหนต้องปรับปรุงแก้ไข” ไป๋อวิ๋นเฟยหันไปบอกจางชุ่ย

ในใจของจางชุ่ยตอนนี้ ไป๋อวิ๋นเฟยเปรียบเสมือนเทพเจ้าเดินดิน เธอจึงรีบพาเขาไปที่โรงงานผลิตทันที

เมื่อมาถึงโรงงาน พบว่าเครื่องจักรและอุปกรณ์ต่างๆ ทันสมัยมาก ฮาร์ดแวร์ถือว่ายอดเยี่ยม ต่อไปคือการดูผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปในห้องแล็บ

“เสี่ยวเฟย แม้บริษัทเราจะทำเกี่ยวกับแปรรูปสินค้าเกษตร แต่ตอนหลังเราจ้างทีมนักวิจัยมาคิดค้นยาน้ำบำรุงความงามขึ้นมาตัวหนึ่ง นี่จ้ะ เพราะยาน้ำตัวนี้แหละ บริษัทเราถึงเติบโตได้ขนาดนี้” จางชุ่ยหยิบขวดยาน้ำขนาด 10 มิลลิลิตรส่งให้ไป๋อวิ๋นเฟย

ไป๋อวิ๋นเฟยดมกลิ่นอย่างตั้งใจ แล้วแตะลิ้นชิมรสชาติ ก่อนจะเอ่ยว่า “ไม่เลวครับ มีสรรพคุณบำรุงผิวพรรณจริง”

เหล่าจาง นักวิจัยอาวุโสแค่นเสียงในลำคอ “แน่นอนอยู่แล้ว นี่เป็นสิ่งที่บริษัทเราทุ่มงบวิจัยไปมหาศาลกว่าจะสำเร็จ” เหล่าจางมองการแต่งกายแบบชาวนาของไป๋อวิ๋นเฟยด้วยสายตาดูแคลน แม้จางชุ่ยจะเป็นคนพามา แต่ปกติแม้แต่ประธานฝ่ายการเงินยังต้องเกรงใจเขา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาถูกเด็กเมื่อวานซืนเมินใส่

“เหล่าจาง...” จางชุ่ยส่งสายตาปราม แต่เหล่าจางทำเป็นมองไม่เห็น

ไป๋อวิ๋นเฟยยิ้มอย่างไม่ถือสา “ในนี้คุณใส่พุทราจีน เก๋ากี้ น้ำตาลทรายแดง ซานเย่า ผงไข่มุก... รวมสมุนไพรทั้งหมด 15 ชนิด”

จางชุ่ยตกตะลึง เพราะเธอไม่เคยบอกส่วนผสมให้ไป๋อวิ๋นเฟยรู้ แต่เขาแค่ชิมก็รู้หมด

เหล่าจางมองจางชุ่ยด้วยความไม่พอใจ “บอสครับ คุณเอาความลับสำคัญแบบนี้ไปบอกคนนอกได้ยังไง?”

“ฉันไม่ได้บอกนะคะ” จางชุ่ยตอบอย่างงุนงง

เหล่าจางไม่เชื่อ โบกมือปัดอย่างรำคาญ คิดว่าจางชุ่ยห่างงานไปเกือบสองปี กลับมาคราวนี้คงโดนเด็กนี่หลอกเอา

ไป๋อวิ๋นเฟยชิมอีกครั้งแล้วพูดต่อ “สูตรนี้ดีก็จริงครับ แต่มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง คือฤทธิ์ยาค่อนข้างร้อน กินติดต่อกันนานๆ จะทำให้ท้องผูก ร้อนใน ถ้าปรับปรุงตรงนี้ได้ อนาคตไกลแน่นอนครับ”

เดิมทีเหล่าจางก็ไม่พอใจที่บอสเข้าข้างเด็กนี่อยู่แล้ว พอโดนวิจารณ์ผลงานก็เหมือนโดนจี้ใจดำ ตวาดกลับไปว่า “เหลวไหล! ยาน้ำบำรุงความงามของฉันผ่านการตรวจสอบมาตรฐานระดับประเทศ มีใบรับรองด้วย! ดูสิ! ข้างกล่องก็พิมพ์ไว้ ส่วนเรื่องร้อนในที่คุณว่า มันเป็นเรื่องปกติ กินพริกเยอะก็ร้อนในเหมือนกันแหละ”

“ไม่ครับ ร้อนในที่ผมพูดถึงคืออุณหภูมิภายในร่างกายจะค่อยๆ สูงขึ้น จนกลายเป็นคนธาตุร้อนชื้น จะมีปัญหาสุขภาพตามมา” ไป๋อวิ๋นเฟยอธิบาย “เอาอย่างนี้ ผมเห็นที่นี่มีสมุนไพรกับเครื่องมือพร้อม เดี๋ยวผมจะลองปรุงยาน้ำบำรุงความงามให้ดูสูตรหนึ่ง แล้วมาดูผลลัพธ์กัน”

จางชุ่ยเชื่อใจไป๋อวิ๋นเฟยจึงพยักหน้า พาเขาไปเบิกสมุนไพรและเข้าห้องแล็บ ไป๋อวิ๋นเฟยสกัดสมุนไพรเป็นของเหลวหลากสี แล้วผสมเข้าด้วยกันตามใจชอบ

เหล่าจางเห็นไป๋อวิ๋นเฟยไม่ใช้ถ้วยตวง แต่เทผสมมั่วๆ ก็เดาะลิ้นอย่างขัดใจ คิดว่าเด็กนี่คงแค่อยากโชว์พาวต่อหน้าจางชุ่ย “ไม่ตวงปริมาณให้เป๊ะๆ แบบนี้ ทำออกมาจะเป็นยาพิษเอาน่ะสิ” เขาพูดแขวะ

จางชุ่ยได้ยินก็เริ่มกังวล แต่พอนึกถึงฝีมือของไป๋อวิ๋นเฟยก็วางใจลง รอผลลัพธ์เงียบๆ

สักพักกลิ่นหอมกรุ่นก็ลอยออกมา ของเหลวในหลอดทดลองกลายเป็นสีน้ำตาลอ่อน ไป๋อวิ๋นเฟยบรรจุลงขวดแล้วบอกว่า “ยาน้ำของผมเสร็จแล้วครับ สรรพคุณช่วยให้ผิวขาว ลดเลือนฝ้ากระ กินระยะยาวช่วยให้ร่างกายแข็งแรง แถมไม่มีผลข้างเคียง”

แม้จะได้กลิ่นหอม แต่เหล่าจางก็ไม่อยากยอมรับว่ามันดีกว่าของบริษัท จึงเถียงข้างๆ คูๆ “พูดซะดิบดี ต้องลองถึงจะรู้ ผสมมั่วซั่วแบบนี้ กินเข้าไปท้องเสียไม่รู้ด้วยนะ!”

“ห้ามว่าพี่เสี่ยวเฟยนะ! พี่เขาเก่งมาก แม่หนูเขาก็รักษาจนหาย แค่เด็ดหญ้ามาทา กระแดดหนูก็หายวับไปกับตา” เซี่ยอวี่เฟยปกป้อง

“น้าจาง ลองดื่มดูสิครับ” ไป๋อวิ๋นเฟยยื่นขวดให้จางชุ่ย

“พี่เสี่ยวเฟย ทำไมไม่ให้หนูลองบ้างล่ะคะ หนูอยากลองเหมือนกัน” เซี่ยอวี่เฟยบ่นอุบอิบ