บทที่ 154 ยึดครองแดนลับ

หวังตั้นรับลูกต่อจากเย่ฮุย "ข้าก็มีค้อนดาวตกนะ รับรองนวดได้รอบทิศสามร้อยหกสิบองศาไม่มีจุดอับ"

อวี๋จิ้นมองดูทุกคนที่รุมกันหยอกเย้าด้วยรอยยิ้มมุมปาก พลางบ่นอุบอย่างขมขื่น "คนกันเองแท้ๆ ต้องรุมประณามหยามเหยียดกันขนาดนี้เลยหรือไง"

อิ๋งเล่อสวนกลับ "ก็ใครใช้ให้ท่านปากดีนักล่ะ ชอบยั่วโมโหชาวบ้านแล้วอาศัยว่าวิ่งเร็วหนีหายเข้ากลีบเมฆ"

ฉินปู้อี้เห็นทุกคนยังคงสนุกปากกับการล้อเลียนอวี๋จิ้น จึงรีบเบรก "เอาล่ะๆ เรื่องสำคัญตอนนี้คือดูแลนักเรียนพวกนั้น ลดการสูญเสียให้น้อยที่สุด"

พอฉินปู้อี้เตือนสติ บรรยากาศขี้เล่นก็เปลี่ยนเป็นจริงจังเคร่งขรึมทันที