บทที่ 157 ศิษย์จดชื่อไป๋เชี่ยน

แม้จะไม่ได้ลงโทษกู่เจี้ยน แต่เป้าสุ่ยก็ไม่ได้ไว้หน้ากู่เจี้ยนเลยแม้แต่น้อย เขาตวาดเสียงดังลั่น

"ในแดนลับมีกฎห้ามเข่นฆ่าทำร้ายเพื่อนร่วมสถาบัน แต่ไม่ได้ห้ามแย่งชิง"

"ระดับพลังของตัวเองต่ำต้อย ก็อย่าไปโทษคนอื่นที่มาแย่งชิงของของเจ้า"

"ถ้าเจ้าแข็งแกร่งจริง ทำไมเจ้าไม่ไปแย่งของนางบ้างล่ะ? ทำไมไม่จับนางแขวนห้อยหัวประจานบนต้นไม้บ้าง"

คำพูดขวานผ่าซากของเป้าสุ่ยเปรียบเสมือนเกลือที่โรยลงบนแผลสดของกู่เจี้ยน